مسئله 2692 - زنى كه متعه مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند ، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد ، ولى اگر بعداً به نزديكى راضى شود ، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد . مسئله 2693 - زنى كه متعه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد مگر اين‌كه در ضمن عقد شرط شده باشد . مسئله 2694 - زنى كه متعه شده حق همخوابى ( يك شب از چهار شب ) ندارد و از شوهر ارث نمىبرد ، و شوهر هم از او ارث نمىبرد ، مگر در صورتى كه ارث بردن را در ضمن عقد شرط كرده باشند . مسئله 2695 - زنى كه متعه شده اگر نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است ، و براى آنكه نمىدانسته ، حقى به شوهر پيدا نمىكند . مسئله 2696 - بيرون رفتن زنى كه متعه شده ، از خانه و گرفتن كار در بيرون خانه بدون اجازه شوهر محل اشكال است ، و اگر به واسطه بيرون رفتن ، حق شوهر از بين مىرود بيرون رفتن او حرام است . مسئله 2697 - اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معيّن او را براى خود متعه نمايد ، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معيّن شده او را متعه كند ، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد راضى هستم عقد صحيح و گرنه باطل است . مسئله 2698 - پدر و جد پدرى مىتوانند براى محرم شدن ، دختر نابالغ را به عقد موقت كسى در آورند و يا زنى را براى پسر نابالغ عقد موقت كنند ، ولى بنابر احتياط واجب بايد اين عقد به مصلحت صغير باشد و لازم نيست كه پسر يا دختر به حد درك لذتهاى زناشوئى و استمتاع رسيده باشند ولى بهتر اين است كه مدت عقد موقت به اندازه‌اى باشد كه دو طرف به حد بهره گيرى و التذاذ جنس برسند . مسئله 2699 - اگر پدر يا جد پدرى ، طفل خود را كه در محل ديگرى است و نمىداند زنده است يا مرده ، براى محرم شدن ، به عقدموقت كسى در آورد ، برحسب ظاهر محرم بودن حاصل مىشود ، و چنانچه بعداً معلوم شود كه در موقع عقد آن دختر زنده نبوده عقد باطل است و كسانى كه به واسطه عقد ظاهراً محرم شده بودند نامحرمند .